چکیده باور یک بهائی غیر حیفایی

توضیحات

چکیده باور یک بهائی غیر حیفایی

نوشته: مهدی حبیبی

کتاب چکیده باور یک بهائی غیر حیفایی به معرفی و نقد رساله‌ی «اسرار صعود» نوشته‌ی جلال کهن می‌پردازد. این کتاب در حقیقت پاسخی است به ادعاهای مطرح‌شده
در رساله‌ی «اسرار صعود» درباره‌ی جانشینی در آئین بهائی پس از درگذشت شوقی ربانی (رهبر فقید بهائیان)

رساله‌ی «اسرار صعود» نوشته‌ی جلال کهن، یکی از بهائیانی است که پس از مرگ شوقی ربانی در سال ۱۹۵۷،
به جای پذیرش رهبری بیت‌العدل (نهاد منتخب بهائیان)، به میسون ریمی به عنوان «ولی امر ثانی» و
جانشین واقعی شوقی اعتقاد پیدا کرد. جلال کهن و همسرش پس از این اعتقاد، برای جلوگیری از طرد شدن
از جامعه‌ی بهائی، رسماً خروج خود از این دین را اعلام کردند، اما با این حال توسط رهبران بهائی «طرد روحانی» شدند

• ادعای اصلی کهن: جلال کهن در رساله‌ی خود مدعی است که شوقی ربانی طبق وصایای عبدالبهاء، دو جانشین برای خود تعیین کرده بود:

  1. هیئت بین‌المللی بهائی: که به گفته‌ی او همان «جنین» بیت‌العدل اعظم بوده است.

  2. میسون ریمی: به عنوان رئیس آن هیئت و در نتیجه «ولی امر ثانی».

• نتیجه‌گیری کهن: به اعتقاد کهن، بیت‌العدلی که پس از شوقی توسط ایادیان امر (بزرگان بهائی) تأسیس شد،
  یک تشکل بشری و فاقد مشروعیت الهی است و بهائیان باید از میسون ریمی پیروی می‌کردند.

• نقد کتاب بر این ادعاها:

جانشینی موروثی: با استناد به «الواح وصایا» و کتاب «دور بهائی» نوشته‌ی شوقی ربانی، تأکید می‌کند
که رهبری در بهائیت یک اصل موروثی داشته و ولی امر باید از نسل مستقیم رهبران پیشین (اغصان) باشد.

وحدت در برابر اختلاف: به نقل از سخنان عبدالبهاء که «دین باید سبب الفت باشد و اگر سبب اختلاف شود،
بی‌دینی بهتر است»

نقد مفهوم “بداء”: نویسنده به بهانه‌ی «بداء» (تغییر مشیت الهی) که توسط ایادیان برای توجیه نبود جانشین مطرح شده بود،
پاسخ می‌دهد و آن را نادرست می‌شمارد.

مقایسه با سایر ادیان

در نهایت، کتاب «چکیده باور یک بهائی غیرحیفایی» تلاش می‌کند تا با نقد مستند رساله‌ی «اسرار صعود»،
نشان دهد که جریان طرفدار میسون ریمی یک انشعاب بی‌اساس و برخاسته از تفسیر نادرست
متون بهائی بوده وتشکیلات بیت‌العدل مسیر درست رهبری جامعه‌ی بهائی پس از شوقی ربانی است